طاق مهتاب

کشف 'ماده شیمیایی حیات' در یک دنباله دار

حسن محمدی خوجین — Sun, 6 Sep 2009 10:54:10 GMT

سازمان فضایی آمریکا، ناسا، می گوید دانشمندان یکی از مواد بنیادی شیمیایی که از مصالح ساختمانی حیات است را برای اولین بار در یک دنباله دار یافته اند.

گلیسین یک آمینو اسید است که در پروتئین ها - ملکول های پیچیده ای که ارگانیسم های زنده برای ساختن و حفظ سیستم های خود از آنها استفاده می کنند - یافت می شود.

این ماده در ذراتی که از دنباله دار وایلد-2 در فضا پراکنده می شد ردیابی شده است. این ذرات در سال 2004 توسط کاوشگر "استارداست" ناسا جمع آوری شده بود.

این نظریه که "بذر" حیات در زمین ابتدا توسط یک دنباله دار کاشته شد خیلی پرطرفدار است.

بسیاری از دانشمندان به این نظریه اعتقاد دارند که میلیاردها سال قبل برخورد تعداد زیادی از همین دنباله دارها - توده های کوه آسای یخ و سنگ - مواد شیمیایی مهمی که پیش درآمد حیات بودند را به زمین آورد.

دکتر کارل پیلچر سرپرست موسسه اخترزیست (استروبیولوژی) ناسا گفت: "کشف گلیسین در یک دنباله دار تقویت کننده این نظر است که مصالح اولیه ساختمانی حیات در فضا به وفور یافت می شود، و این استدلال را تقویت می کند که آثار حیات در کیهان ممکن است زیاد باشد نه نادر."

گلیسین قبلا در شهاب سنگ ها دیده شده بود اما این اولین بار است که در مواد منتشر شده از دنباله دارها کشف می شود.

این کاوشگر ناسا در ژانویه 2004 از کنار دنباله دار "81 پی/وایلد-2" به قطر پنج کیلومتر گذشت.

این کاوشگر از حدود 240 کیلومتری هسته دنباله دار گذشت و ذراتی که از سطح آن متصاعد می شد را جمع آوری کرد. این ذرات بسیار ریز (که ابعاد آنها چندهزارم میلیمتر است) در سال 2006 در یک کپسول مهر و موم شده به زمین بازگردانده شد.

مواد بازگردانده شده به زمین در میان آزمایشگاه های نجومی برتر جهان توزیع شد که دریچه خارق العاده ای به روی شرایطی که در نخستین مراحل تشکیل منظومه شمسی یعنی تشکیل سیارات و دنباله دارها حاکم بود گشوده است.

سخنی از استاد

حسن محمدی خوجین — Tue, 1 Sep 2009 11:18:19 GMT

ترجیح می دهم در خیابان با کفش هایم قدم بزنم و به خدا فکر کنم نه این که در مسجد بنشینم و به کفش هایم فکر کنم.

دکتر علی شریعتی

عکس های بسیار زیبا از شفق قطبی

حسن محمدی خوجین — Fri, 28 Aug 2009 16:27:47 GMT

منبع: پگاسوس

برای دیدن بقیه عکس ها روی ادامه مطلب کلیک کنید

ماهواره کره‌جنوبی پرتاب شد اما به مدار معین خود نرسید

حسن محمدی خوجین — Fri, 28 Aug 2009 16:13:26 GMT

منبع: سازمان فضایی ایران

این پرتاب که مقامات رسمی موفقیت آنرا نیمه کامل توصیف کرده‌اند درست 5 ماه پس از رقابت موشکی کره شمالی که با پرتاب موشک دوربرد خود موجب خشم و واکنش ابرقدرت‌ها شد، انجام گرفت.

پرتابگر فضایی کره (KSLV-1) مطابق برنامه ساعت 5 عصر در بالای زبانه‌ وسیعی از دود و آتش و به همراه هلهله و شادی مقامات رسمی و مهمانان مستقر در مرکز فضایی نارو به فضا برخاست. موشک مرحله نخست کمتر از 5 دقیقه پس از پرتاب با موفقیت جدا شد و سپس ماهواره علمی-تحقیقاتی 100 کیلویی ساخت کره به مدار فرستاده شد. این در حالی است که وزیر علوم و فناوری کره، آن بیونگ-مان اظهار داشت که مسیر ماهواره مطابق مسیر طراحی شده پیشین نیست. وی گفت: تمامی جوانب پرتاب بطور عادی انجام شد اما در پایان، ماهواره از مدار برنامه‌ریزی شده خود فراتر رفت و به ارتفاع 360 کیلومتری رسید؛ در حالی که باید در حوالی 302 کیومتری جدایش ماهواره صورت می‌گرفت. هیاتی از مهندسین کره‌ای و روسی مشغول مطالعه‌اند که دلیل اصلی این خطا را دریابند.

کره جنوبی به عنوان قدرت نیرومند اقتصادی نسبتاً دیر وارد صحنه رقابت فضایی کشورهای آسیایی شده است. این کشور بیش از 500 میلیارد وون (400 میلیون دلار) در راکت حامل خود هزینه کرده که موجب غرور ملی کره‌ای ها شده است. مرحله نخست این موشک را روس‌ها و مرحله دوم آنرا مهندسین بومی کره طراحی کرده و ساخته‌اند. پیش از این کره جنوبی 10 ماهواره با کمک پرتابگر دیگر کشورها به فضا پرتاب کرده است. در نوامبر 2007 این کشور اعلام کرد که قصد دارد تا سال 2020 مدارگرد ماه خود و 5 سال پس از آن کاوشگر ماه را به سوی قمر زمین بفرستد. کره یکماه پس از اینکه چین نخستین ماه‌گرد خود را پرتاب کرد و دو ماه پس از اقدام مشابهی بوسیله ژاپن، از پروژه کاوش ماه خود پرده برداشت. آوریل سال گذشته میلادی، سئول نخستین فضانورد خود را به همراه موشک حامل روسی سایوز به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاد.

اختر شناسی رادیویی

حسن محمدی خوجین — Thu, 27 Aug 2009 14:14:32 GMT

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رصدخانه ملی رادیویی آمریکا واقع در ایالت نیومکزیکو.

اخترشناسی رادیویی یکی از شاخه‌های مهم اخترشناسی است که به مطالعه اجرام سماوی در زمینه امواج الکترومغناطیسی می‌پردازد.

تکنیک‌های اخترشناسی رادیویی شبیه به تکنیک‌های اخترشناسی اپتیکی است با این تفاوت که در اخترشناسی رادیویی از رادیو تلسکوپ استفاده می‌شود ولی در اخترشناسی از تلسکوپ نوری از این رو تنها می‌تواند از منابع رادیویی اطلاعت بگیرد.

ستاره‌شناسی رادیویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

رصدخانه ملی رادیویی آمریکا واقع در ایالت نیومکزیکو.

تاریخچه

این ایده که اجرام سماوی می‌توانند تشعشعات رادیویی داشته باشند نخستین بار توسط معادله ماکسول نشان داده شد که تشعشات رادیویی از ستارگان می توانند با هر طول موجی وجود داشته باشند.

بسیاری از دانشمندان برجسته مانند توماس الوا ادیسون ,الیور جوزف لوج, و ماکس پلانک پیش بینی کرده بودنند که خورشید دارای تشعشعات رادیویی است. حتی لوج سعی کرد که سیگنال های خورشیدی را دریافت کند ولی به دلیل مشکلات دستگاهش در این امر موفق نبود.

اولین تشعشعات دریافت شده از یک منبع رادیویی در فضا که به طور اتفاقی در اوایل دهه ۳۰ ثبت شد به وسیله کارل گوت جانسکی انجام شد. او که به عنوان یک مهندس در آزمایشگاه تلفن بل کار می‌کرد در حال تحقیق و بررسی روی فرستادن امواج صوتی به آن سوی اقیانوس اطلس بود که بدین منظور از یک آنتن بزرگ استفاده می‌کرد سپس او متوجه شد که سیستم آنالوگ ضبط وی مدام یک سیگنال را از منبعی نامعین ضبط می‌کند از آنجا که این سیگنال روزی شدت گرفت جانسکی گمان کرد که منبع آن ممکن است خورشید باشد. پس از بررسی ها او متوجه شد که سیگنال دقیقا با طلوع و غروب خورشید مطابق نیست ولی در عوض در یک سیکل ۲۳ ساعت و ۵۶ دقیقه تکرار می‌شود نوعی از اجرام سماوی که ساکن در کره سماوی می‌باشند و با شب و روز زمین می چرخند با مقایسه مشاهدات وی با نقشه‌های فضایی ,دریافت که این سیگنال ها از کهکشان راه شیری می آید و در مرکز کهکشان قوت می گیرد در صورت فلکی کماندار او نتایج مشاهدات و اکتشافاتش را در سال ۱۹۳۳ رسما اعلام کرد. ولی از آنجا که آزمایشگاه بل وی را به شاخه دیگری منتقل کرد او نتوانست تحقیقات خود را در این زمینه ادامه دهد.

گرت ربر با ساختن یک دیش شلجمی با ۹ متر طول در شعاع که در ساخترادیو تلسکوپ استفاده می‌شد کمک شایانی به اخترشناسی رادیوی کرد این کار در ۱۹۳۷ انجام گرفت بعد از مدتی وی موفق به ترسیم اولین نقشه آسمانی از امواج رادیویی شد.

در 1942 ج.س هی که یک محقق نظامی در بریتانیا بود کشف کرد که خورشید امواج رادیویی می‌دهد.

در اوایل دهه 50 مارتین ریل و آنتونی هویش دردانشگاه کمبریج از تداخل سنج امواج که در دانشگاه موجود بود استفاده کرده و موفق به ترسیم نقشه‌های معروف ۲c و ۳c شدند.